Umiejętności przywództwa są jednymi z najważniejszych cech potrzebnych do wprowadzania zmian w świecie. Przywódcy w takim rozumieniu nie są „szefami” czy „dowódcami", są raczej „ludźmi pragnącymi stworzyć świat, do którego inni chcą należeć’. W tym świetle, umiejętność przewodzenia można zdefiniować jako umiejętność: „wyrażania wizji, wpływania na innych w celu osiągnięcia rezultatów, zachęcania do współpracy i bycia przykładem.’
Cechy te sprawiają, że skuteczny przywódca będzie również dobrym coachem. Coaching to proces wspierania innej osoby w wykorzystaniu przez nią swoich umiejętności do osiągania lepszych rezultatów i rozwoju. Dzieje się to poprzez podkreślenie mocnych stron danej osoby, uważną obserwację, przekazywanie konkretnych i regularnych informacji zwrotnych oraz zachętę do pracy zespołowej.
Metody coachingu wywodzą się z modelu trenowania w sporcie, który promuje świadomość zasobów i umiejętności oraz rozwój świadomych kompetencji. Model ten podkreśla konieczność generatywnych zmian oraz koncentruje się na określeniu i osiągnięciu konkretnych celów. Głównym celem coachingu jest pomoc ludziom w zwiększeniu elastyczności ich działania, co może zostać osiągnięte poprzez poszerzenie zbioru możliwych zachowań osoby i przekazaniu jej wspierających informacji zwrotnych.
Efektywny coaching wymaga umiejętności przywołania doświadczeń, do których klient będzie się mógł odwołać, które będą wzmacniały zdobywaną wiedzę. Niezbędne są również umiejętności nadzorowania i przekazywania informacji zwrotnych. Tym samym, kompetentny coach jest również nauczycielem, przewodnikiem i mentorem. Dobry coach umie również stworzyć grupę i promować wspólną kulturę i wspólne wartości pośród członków zespołu.